Berk Uyar Yücel Süreya Tamer İnce / Nihat Ziyalan

Koluma girdi Menekşeli Sokak;
yürü bakalım,
Kızılay!

Bilmem hangi bankanın mahrem odası;
İlhan çeviri yapıyor eğri meğri,
kadifeden ceketi,
Fransızca nara atıyor pantolunu!

Düğümlenmiş Turgut Seka'da;
noktalama imi sandı içeri girişimi,
yazdığı şiirden kaldırıp kalemini,
yaktı gülümsemesini.

Piknik'te dom dom atan;
Can'ın sakalsız kahkahası,
sıvazlıyor yoldan geçenlerin yüzünü.

Çantasını açmaya yer arıyor Cemal,
içinde İstanbul mu var
belli kolu kopmuş taşımaktan?

Sigarası sarkık dumanlı Foto Abdi;
dur sana bir portre,
kıpırdama Adanalı!

Uğramadan geçip gidiyor Ülkü;
geçerken cartlak kebabı yelliyor,
bir yeri şişmesin Ankara'nın.

Özdemir Aydın'da öğretmen,
incir yediriyor oğluna,
Fransızca.

Silaha sarılıyor Yılmaz;
tekme tokat,
dalıyor Çirkin Kıral'lığa.

Çık artık kolumdan!

Kuğulu Park yoluk kabarmış kelfatma;
ördeklerde kendimi gördüm,
vay badi! Oy badi!

Nihat Ziyalan

(Sincan İstasyonu, Eylül-Ekim 2012, N: 61)