Bu dünya böyle  

her zaman yalnız bir kelime gibi
bu dünya ağır... kadın bizim değil
aldılar güzelliği elimizden
geçmeyen bilmez bağlı bir gönülden

onların  adıyla  akıyor  ırmak
onlarda birikir sesiyle bir dağ
kederi bizim olmayan bir akşam
bana bir kahve yapar mısın canım

kadına doyduğunu sanan akıl
daha derin acıkır eskisinden
yaşam kadınla çıkmış bu yollara
doğa aşkla ulaşmış amacına

dünse baktığımız bir pencereden
evlerdir bizde yaşayan sevgiler
her zaman yalnız bir kelime gibi
sonuç yıkım bile olsa dünya bu

B. Hakan Işık
Gercekedebiyat.com